Mądra Sowa

Terapia wodna Halliwick

[cmsmasters_row data_padding_bottom=”50″ data_padding_top=”0″ data_bg_parallax_ratio=”0.5″ data_bg_size=”cover” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_position=”top center” data_color=”default” data_bot_style=”default” data_top_style=”default” data_padding_right=”3″ data_padding_left=”3″ data_width=”boxed”][cmsmasters_column data_width=”1/1″][cmsmasters_image align=”none” animation_delay=”0″]9679|http://madrasowa24.pl/wp-content/uploads/2019/06/plywak-1024×538.jpg|large[/cmsmasters_image][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width=”1/1″][cmsmasters_text]

Dzieci o specyficznych problemach zarówno ruchowych, społecznych i neurologicznych mogą z powodzeniem nauczyć się pływać dzięki stosowaniu następujących zasad nauczania

Dążenie do osiągnięcia dobrego samopoczucia (water happiness). Następnie nauczane są style pływackie.

Radość  przebywania w środowisku wodnym jest fundamentem filozofii Halliwick. Chcąc uzyskać wzrost samodzielności w wodzie musimy stworzyć komfortowe warunki do realizacji programu terapii. Warunkiem takich zajęć jest atrakcyjność oraz  indywidualne podejście. Dostrzegając niepowtarzalność każdego dziecka skupiamy się na elementach, które go stymulują do pracy. Jeśli po rocznej nauce ewaluacja jest niezadawalająca (to znaczy dziecko jeszcze nie pływa), doceń inny element, który realizuje np. kontrolę oddechu, systematyczną obecność, zaangażowanie podczas zajęć, albo po prostu uśmiech. Water happiness jest sztuką realizacji zadań lekcji metodą bezpośredniej celowości ruchów. Zabawa realizowana podczas zajęć spełnia określone zadanie, wywołując jednocześnie radość, zainteresowanie uczestników

Ograniczenia
aparatu ruchu mają różne przyczyny i podłoże. Według Koper, Tasiemski (2013), z
powodu wad wrodzonych, choroby czy urazu dochodzi do ograniczeń w wykonaniu
ruchu, zaburzeń koordynacji, precyzji ruchów rąk a także zachowania prawidłowej
postawy.  Powstałe powikłania powodują
dodatkowo przykurcze, osteoporozę, ogólne zmęczenia organizmu i szereg
niekorzystnych zmian, wymagających bardzo indywidualnego podejścia. Dodatkowym
problemem są zaburzenia integracji sensorycznej, które utrudniają odbiór
otaczającego świata. Obok dzieci o ograniczonych możliwościach ruchowych,
znajdą się dzieci o zaburzeniach uwagi słuchowej, problemach kinematycznych,
zaburzeniach percepcji wzrokowych itp. Dlatego mówiąc osoby o ograniczeniach
mamy na myśli wiele deficytów. Nie możemy koncentrować się na rodzaju
niepełnosprawności tylko na możliwościach, uzyskania celu.  

To
duże często zróżnicowanie grupy, nakazuje nam dostosowanie ćwiczeń do
indywidualnych potrzeb. Dlatego w konspekcie pływackim na ćwiczenia
indywidualne przeznaczone jest aż 50% przewidzianego czasu. (Rozdział. Str.)
Program realizowany jest powoli, po uzyskaniu przez pływaka kolejnych zadań.

Przedmioty
wypornościowe używane do nauczania pływania osób niepełnosprawnych stwarzają
NIEPEZPIECZEŃSTWO, dodatkowo utrudniając proces nauczania pływania.   Potęgują niebezpieczne sytuacje więc są
bezcelowe. Ten element filozofii Halliwick budzi najwięcej kontrowersji.
Nauczyciele pływania często nie zgadzają się z tym, przez co nie respektują tej
zasady podczas prowadzenia zajęć z osobami o ograniczeniach ruchowych. Powodem
takiej sytuacji jest brak zrozumienia filozofii Halliwick. Rutyna, brak
wyobraźni, brak porządnego warsztatu pracy. Sprzęt stosowany podczas zajęć
uatrakcyjni je i pomoże realizować np. kontrolę oddechu, zanurzania twarzy ale
nie należy go wykorzystywać do pływania.

Osobie o ograniczeniach ruchowych a
także intelektualnych towarzyszą także problemy emocjonalne. Do najczęstszych
należy izolacja, zaburzenia nastroju, problemy funkcjonowania w grupie czy
słuchanie poleceń.  Zorganizowane zajęcia
z pływania w oparciu o koncepcje Halliwick, mogą pomóc w rozwiązaniu tych
problemów. Z jednej strony dzięki właściwością fizycznym środowiska wodnego (ma
korzystne oddziaływania na układ mięśniowo nerwowy (Rozdział. )…) z drugiej
strony poprzez zaplanowane, przemyślane zajęcia grupowe (konsekwentnie
powielany schemat rozpoczęcia, realizacji części wspólnej i grupowej). W toku
zajęć według koncepcji Halliwick – 50% zajęć przeznaczamy na indywidualną pracę
to pozostałe 50% czasu poświęcone jest zajęciom w grupie, w której realizujemy
zabawy oswajające (szczególnie kontrolę oddechu, zanurzenie twarzy, zapoznanie
z wypornością) oraz socjalizujące (świadomość istnienia innych osób,
oczekiwanie na swoją kolej, zachowanie właściwej kolejności, tolerowanie zmian,
integracja). Dzięki wspólnym zabawą budujemy Water Happieness.

Zbytnia bezpośredniość w kontaktach
społecznych przez wielu odczytywana jest jako nietakt i zaburzenia społeczne.
Nie można z jednej strony wymagać od dziecka kultury i dystansu w szkole a z
drugiej strony na zajęciach terapeutach robić wyjątek.  Zasada równości (realizowana poprzez
zwracanie się po imieniu do prowadzącego), jest elementem koncepcji Halliwick,
jednak nie jedyny sposób na przełamanie barier. Jest to zasada trudna do
wyegzekwowania ponieważ, dzieci przebywające w wodzie z opiekunami, często
poprawiani są przez nich, kiedy zwracają się do nas po imieniu.

[/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row]